Loading...

Your cart (4)

Product thumb

Basic hooded sweatshirt in pink

  • Color: Pink
  • Size: S
$15.00 $31.00
Product thumb

Mid-rise slim cropped fit jeans

  • Size: M
$76.00
Product thumb

Men fashion gray shoes

  • Color: Gray
  • Size: 10.5
$84.00
Subtotal: $198.65
Checkout

ឲ្យតែលឺពាក្យថាអាហារូបករណ៍ គឺដឹងតែមានអារម្មណ៍ថាភ័យៗ! អរៗ! ចង់ទៅណាស់ឃើញគេ ទៅព្រោងព្រាត មិនដឹងថាពេលណាដល់ពេលខ្លួនឯងបានជាប់ទៅម្តងនោះទេបើសុទ្ធតែអ្នកខ្លាំង។ យោងទៅតាមបងស្រី គា ច័ន្ទនិមលជាអតីតសិស្សជាប់អាហារូបករណ៍សហរដ្ឋអាមេរិក បានមានប្រសាសន៍ថាការជាប់អាហារូបករណ៍អ្នកណាៗក៏អាចធ្វើបានឲ្យតែមានការតាំងចិត្ត និងអនុវត្តតាមវិធីសាស្ត្រមួយចំនួនដែលមានចំណុចសំខាន់២ដែលអ្នកដែលចង់ដាក់អាហារូបករណ៍ត្រូវមានក្នុងខ្លួន៖ ការប្តេជ្ញាចិត្ត     មុននឹងអ្នកសម្រេចចិត្តធ្វើអ្វីមួយ ជាទូទៅអ្នកត្រូវមានការតាំងចិត្តនិងការប្តេជ្ញាចិត្តច្បាស់លាស់ ចេញពីក្នុងខ្លួនរបស់អ្នកដើម្បីឲ្យអ្នកការងារកំពុងនឹងធ្វើសម្រេចបាននូវភាពជោគជ័យ។ វាមានលក្ខណៈ ដូចគ្នាទៅនឹងការដាក់អាហារូបករណ៍ដូចគ្នា ដែលត្រូវការការតាំងចិត្តខ្ពស់ព្រោះការដាក់ អាហារូបករណ៍ទាមទារភាពក្លាហាន និងភាព អំណត់អត់ធន់។ អ្នកត្រូវចងចាំថាមានបេក្ខជនជាច្រើន កំពុងតែដាក់ដូចអ្នកដែរ ដូចនេះអ្នកត្រូវប្រាកដក្នុងចិត្ត និង មានភាពជឿជាក់ជាមួយខ្លួនឯងថានឹងយក អាហារូបករណ៍នោះអោយបាន។ ការសរសេរច្បាស់លាស់  សម្រាប់អ្នកដែលចង់បានអាហារូបករណ៍និងធ្លាប់ដាក់អាហារូបករណ៍ប្រាកដជាដឹងថាមានការ សរសេរជាលក្ខណៈតែងសេចក្តីដើម្បីបរិយាយខ្លួនឯងដែលជាចំណុចសំខាន់ក្នុងការទាញយកអាហា រូបករណ៍នោះមកជិតនឹងអ្នក។ ការសរសេរត្រូវមានគម្រោងច្បាស់លាស់ដើម្បីអោយអ្នកដែលផ្តល់មាន អារម្មណ៍ថាចង់ផ្តល់អាហារូបករណ៍នោះមកអ្នក។ អ្វីដែលសំខាន់អ្នកត្រូវរើសយកបញ្ហានៅក្នុង ប្រធានបទនោះរួចរកដំណោះស្រាយដែលសមរម្យចំពោះបញ្ហានោះ។ ដើម្បីកុំឲ្យមានភាពខុសឆ្គងច្រើន អ្នកអាចនឹងសួរយោបល់អំពីអ្នកដែលមានបទពិសោធន៍អំពីអាហាររូបករណ៍ ឬសិស្សច្បងដែលធ្លាប់ ជាប់រួចមកហើយដើម្បីពិនិត្យនិងកាត់បន្ថយកំហុសរបស់ខ្លួន។ អ្វីគួរចៀសវាង     មានប្អូនៗមួយចំនួនបានសុំយោបល់ ជាពិសេសសំណេររបស់សិស្សច្បងដើម្បីយកជាយោបល់ ប៉ុន្តែមាន ប្អូនៗមួយចំនួន បានចម្លងយកគំនិតទៅសរសេរ។ ដែលសកម្មភាពទាំងនេះអាចធ្វើឲ្យអ្នកមិន ត្រូវបានជ្រើសរើសដោយស្វ៍យប្រវត្តិ ពីព្រោះអ្នកជ្រើសរើសអាចដឹងថាសំណេរទាំងនេះមិនបានសរសេរ ចេញពីចិត្តរបស់អ្នកឡើយ។ អនុសាសន៍ ការដាក់អាហារូបករណ៍មិនប្រកាន់ថាតើអ្នកគឺជានរណា មកពីណា ឲ្យតែមានភាពតស៊ូព្យាយាម ក្នុងការដាក់ និងមិនបោះបង់ចោលសេចក្តីស្រមៃរបស់អ្នកនោះអ្នកនឹងជាប់។ ការប្រលងប្រជែងតែង មានធ្លាក់មានជាប់ ដូចនេះអ្វីដែលសំខាន់ដួលគឺចេះងើបឡើងមកវិញដើម្បីបន្តដំណើរទៅមុខទៀត។

ចែករំលែក

សំណួរ៖ នាងខ្ញុំអាយុ២៤ឆ្នាំ រស់នៅខេត្តសៀមរាប។ រាល់ពេលជិតដល់ម៉ោងបាយម្តងៗ ខ្ញុំចេះតែក្រហាយត្រង់ចុងដង្ហើម តែពេលបានញ៉ាំបាយរួចស្រាប់តែបាត់ទៅវិញ។ តើនេះមកពីមូលហេតុអ្វីដែរ?ហើយត្រូវព្យាបាលដូចម្តេចដែរ? ចម្លើយ៖ ចំពោះករណីរបស់ប្អូន គេហៅថាការឈឺដោយសារឃ្លាន (painful hunger) ដែលវាជាសញ្ញាទាក់ទងនឹងក្រពះ។ វាអាចបណ្តាលមកពីជំងឺរលាកក្រពះ ដំបៅក្រពះឬក្រពះខ្សោយ។ វាអាចបាត់ទៅវិញនៅពេលប្អូនបរិភោគអាហារ ឬអាចបាត់ពេលប្អូនប្រើថ្នាំក្រពះប្រភេទកញ្ចប់សម្រាប់បឺត នោះបញ្ជាក់ច្បាស់ថាប្អូនមានបញ្ហាក្រពះហើយ។ ហេតុដូចនេះហើយ ចូរប្អូនមកជួបគ្រូពេទ្យឯកទេស ដើម្បីពិគ្រោះនិងព្យាបាល។ បកស្រាយដោយ ៖ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត សាន់ ចាន់ណា គ្រូពេទ្យឯកទេសជំងឺថ្លើម ក្រពះ ពោះវៀន និងឫសដូងបាត នៃមន្ទីរពេទ្យកាល់ម៉ែត

ចែករំលែក

សំណួរ ៖ នាងខ្ញុំមានអាយុ ២៥ឆ្នាំ រស់នៅទីក្រុងភ្នំពេញ។ ខ្ញុំមានចម្ងល់មួយទាក់ទងនឹងបញ្ហាបំពង់ក គឺថាតែងតែមានស្លេស្មនៅជាប់បំពង់កជានិច្ច ទោះបីខ្ញុំមិនមានអាការៈក្អក ឬឈឺបំពង់កក៏ដោយ ហើយពេលខ្លះមានស្លេស្មច្រើនទៀតផង បន្ទាប់ពីខ្ញុំបានញុំាអាហារមានរសជាតិផ្អែមៗរួច។ តើនេះបណ្តាលមកពីបញ្ហាអ្វី? ចម្លើយ៖ ជាទូទៅ វាច្រើនទាក់ទងនឹងការអាលែ្លកហ្ស៊ីទៅនឹងអាហារដែលយើងបរិភោគដូចជាអាហារផ្អែម ហិរ ប្រៃ ផ្អាប់ ទឹកកកជាដើម។ ជាក់ស្តែង ករណីរបស់ប្អូនគឺទាក់ទងទៅនឹងការអាល្លែកហ្ស៊ីនឹងអាហារផ្អែម ដែលនាំឲ្យមានការបញ្ចេញស្លេស្ម (mucus) ចេញមកច្រើន ដោយស្រទាប់ជាលិកាសើម(mucusa layer) របស់បំពង់ក។ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះប្អូនគ្រាន់តែចៀសវាងនូវអាហាររសជាតិផ្អែម ឬសារធាតុដែលជាមូលហេតុនៃអាល្លែកហ្ស៊ីនោះតែម្តង។ ម្យ៉ាងទៀត ការអាល្លែកហ្ស៊ី ក៏អាចបណ្តាលឲ្យមានការកកើតនូវគ្រាប់សាច់លើជញ្ជាំងបំពង់ក ដែលហៅថា Pharyngranulation ដែលជាមូលហេតុនៃការបញ្ចេញស្លេស្មប្រចាំ ស្ងួតបំពង់ក និងក្អកផងដែរ ដែលក្នុងករណីនេះទាមទារឲ្យមកជួបវេជ្ជបណ្ឌិតផ្នែក ENT ដើម្បីធ្វើការបំបែកគ្រាប់សាច់នោះចេញ(Cauterisation)។ សូមជម្រាបផងថា ករណីប្រើប្រាស់ថ្នាំដើម្បីការពារអាលែ្លកហ្ស៊ីទុកជាមុន ពពួកantihistamine អាចធ្វើទៅបាន ប៉ុន្តែមិនអាចការពារបាន100%នោះទេ ដូចនេះបើដឹងថាមានអាល្លែកហ្ស៊ីជាមួយរបស់ណាមួយនោះយើងត្រូវឈប់បរិភោគឬ ក៏ឈប់ប្រើប្រាស់របស់ទាំងនោះ យើងអាចចៀសផុតពីជំងឺទាំងនោះបាន។ បកស្រាយដោយ៖ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត កៅ សែ នាយផ្នែកផ្ទាល់ផ្នែកត្រចៀក ច្រមុះ បំពង់ក នៃមន្ទីរពេទ្យមិត្តភាពខ្មែរ-សូវៀត

ចែករំលែក

ជំងឺទឹកនោមផ្អែម មានច្រើនប្រភេទ តែប្រភេទដែល  ច្រើនជាងគេគឺ ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ២(៩០%ទៅ៩៥%នៃករណីជំងឺទឹកនោមផ្អែមសរុប) និងជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ១(៥%ទៅ១០%នៃករណីជំងឺទឹកនោមផ្អែមសរុប)។ ក្រៅពីនេះ មានប្រភេទជំងឺទឹកនោមផ្អែមលើស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ(Gestational diabetes) និងជំងឺទឹកនោមផ្អែមដែលបង្កឡើងដោយបញ្ហាផ្សេងៗទៀត(Secondary diabetes)។ ជំងឺទឹកនោមផ្អែមនេះផងដែរ ច្រើនកើតមានលើមនុស្សធំ ប៉ុន្តែក៏មានជំងឺទឹកនោមផ្អែមដែលកើតឡើងលើកុមារផងដែរ។ អត្ថបទនេះ នឹងបកស្រាយលម្អិតពីជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ១ ដែលកើតមានច្រើនលើកុមារ។ និយមន័យ ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី១ ជាជំងឺរ៉ាំរ៉ៃ ដែលធ្វើឲ្យមុខងារកោសិកាបេតា របស់លំពែងខូចទាំងស្រុង ធ្វើឲ្យអត្រាជាតិស្ករក្នុងឈាមកើនឡើងខ្ពស់ដែលគេហៅថា Insulin-dependent diabetes។ ជំងឺនេះជាលក្ខខណ្ឌមួយដែលមុខងារកោសិកាបេតា(Beta cells) របស់លំពែងមិនអាចផលិតអាំងស៊ុយលីន។ ជំងឺនេះកើតមានច្រើនចំពោះកុមារ និងក្មេងជំទង់ តែគេក៏សង្កេតឃើញមានកើតលើមនុស្សវ័យផ្សេងទៀតដែរ។ មូលហេតុ គ្មានមូលហេតុច្បាស់លាស់ណាមួយនៃជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទនេះ ត្រូវបានបង្ហាញនៅឡើយទេ។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រគ្រាន់តែដឹងថា ភាគច្រើនប្រព័ន្ធភាពស៊ាំការពាររាងកាយ នៃអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី១ ដែលជាធម្មតាសម្លាប់បាក់តេរី និងវីរុសបង្ករោគ ច្រឡំបំផ្លាញកោសិកាអាំងស៊ុយលីន អ័រម៉ូនផលិតនៅហ្នឹងលំពែង។ ហ្សែនក៏អាចដើរតួនាទីក្នុងដំណើរការនេះ និងប៉ះពាល់ទៅលើវីរុសជាច្រើនដែលអាចបង្កជាជំងឺនេះ។ កត្តាដែលជម្រុញឲ្យកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ២ រួមមាន៖ •កត្តាហ្សែន ប្រវត្តិគ្រួសារ •កត្តាបរិស្ថានជុំវិញ •ការប៉ះពាល់ជាមួយពពួកវីរុសដូចជា Epstein-Barr virus, coxsackie virus, rubella or cytomegalovirus •កង្វះបរិមាណវីតាមីនD •កត្តារបបអាហារមួយចំនួនរួមមានទឹកដែលមានផ្ទុកនីត្រាត។ រោគសញ្ញា រោគសញ្ញានៃជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ១ លេចឡើងក្នុងដំណាក់កាលដំបូងនៃជំងឺ ដែលខុសពីរោគសញ្ញានៃជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ២មានលក្ខណៈស្ងប់ស្ងាត់នៅដំណាក់កាលដំបូងហើយលេចចេញនៅដំណាក់កាលធ្ងន់ទៅហើយក្នុងរយៈពេល៥ទៅ១០ឆ្នាំ។ នេះជាហេតុដែលអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ១ មកជួបនឹងគ្រូពេទ្យក្នុងដំណាក់កាលដំបូង។ រោគសញ្ញានៃជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ១មានដូចជា៖ •បទជើងតូចញឹក •ស្រេកទឹក •ញ៉ាំច្រើន •ស្រកទម្ងន់ •ស្រវាំងភ្នែក។ ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យជំងឺទឹកនោមផ្អែម អាចធ្វើបានតាម៤ប្រភេទ៖ ១. ពិនិត្យរកជាតិស្ករក្នុងឈាមពេលពោះទទេ(ពោះទទេរយៈពេលយ៉ាងតិច៨ម៉ោង)៖ ជាតិស្ករច្រើនជាង ១២៦ម.ក្រ/ដ.ល ២. ពិនិត្យរក HbA1c មានច្រើនជាងឬស្មើ ៦.៥% ៣. ពិនិត្យរកជាតិស្ករដោយចៃដន្យ៖ ជាតិស្ករធំជាង ២០០ម.ក្រ/ដ.ល បូករួមជាមួយនឹងរោគសញ្ញា ៤. ពិនិត្យជាតិស្ករ ២ម៉ោងក្រោយឲ្យអ្នកជំងឺបរិភោគជាតិស្ករ ៧៥ក្រាម៖ ជាតិស្ករច្រើនជាង ២០០ម.ក្រ/ដ.ល។ ការធ្វើតេស្តនេះ ប្រើតែក្នុងការសិក្សា ស្រាវជ្រាវតែប៉ុណ្ណោះ។ ការព្យាបាល ការព្យាបាលជំងឺទឹកនោមផ្អែមទាំងប្រភេទ១ និងប្រភេទ២ ត្រូវធ្វើការព្យាបាលនិងតាមដានអស់មួយជីវិត។ ដោយឡែក ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ១ អាចព្យាបាលបានតែដោយឱសថប្រភេទចាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ដូចនេះ ករណីដែលអ្នកជំងឺត្រូវបានរកឃើញថាមានជំងឺទឹកនោមផ្អែម តែមិនមានឱសថអាំងស៊ុយលីនប្រភេទចាក់សម្រាប់ព្យាបាលទេនោះ អ្នកជំងឺគឺមិនអាចបន្តអាយុបានយូរទេ។ ការព្យាបាលជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ១ ត្រូវធ្វើការព្យាបាលនិងតាមដានរហូតដល់ជាតិស្ករចុះដល់កម្រិត ពោលគឺ៖ •ជាតិស្ករមុនអាហារ ត្រូវស្ថិតនៅចន្លោះ ៩០ម.ក្រ/ដ.ល ទៅ ១៣០ម.ក្រ/ដ.ល •ជាតិស្ករ២ម៉ោងក្រោយអាហារ ត្រូវទាបជាងឬស្មើ ១៨០ម.ក្រ/ដ.ល •HbA1c តិចជាង ៧%។ វិធានការព្យាបាល •ចាក់អាំងស៊ុយលីនពី២ទៅ៥ដងក្នុងមួយថ្ងៃ •គ្រប់គ្រងរបបអាហារពិសេសអាហារផ្អែម •ធ្វើលំហាត់ប្រាណជាប្រចាំ លើកលែងតែក្មេងតូច •តាមដានកម្រិតជាតិស្ករមុននិងក្រោយអាហារជាប្រចាំ។ ផលវិបាក ករណីអ្នកជំងឺមិនបានអនុវត្តតាមវិធានការនៃការព្យាបាលឲ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួន ផលវិបាកភ្លាមៗដែលជួបញឹកញាប់បំផុតគឺការឡើងជាតិស្ករក្នុងឈាមខ្ពស់ខ្លាំងដែលអាចធ្វើឲ្យអ្នកជំងឺសន្លប់។ ឯផលវិបាករ៉ាំរ៉ៃ បញ្ញាដែលប្រឈមចម្បងគេនោះគឺខូចតម្រងនោម ដែលអាចឈានទៅដល់ការលាងឈាមឬផ្សាំតម្រងនោមក្នុងដំណាក់កាលចុងក្រោយ។ ក្រៅពីនេះ មានខូចខាតដល់៖ •ភ្នែក •ប្រព័ន្ធប្រសាទបញ្ជា •សរសៃឈាមធំៗ៖ ស្ទះត្បៀតសរសៃឈាមបេះដូង ស្ទះត្បៀតសរសៃឈាមដែលអាចធ្វើឲ្យមានដំបៅរលួយនៅជើង ឬស្ទះត្បៀតសរសៃឈាមខួរក្បាល(Stroke)។ សរុបមក អ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ១ ត្រូវធ្វើការព្យាបាលនិងតាមដានជាមួយគ្រូពេទ្យឲ្យបានទៀងទាត់ នោះផលវិបាកនៃជំងឺនេះនឹងអាចចៀសវាងបានទាំងស្រុង ឬកើតក្នុងរយៈពេលយូរទៀតមិនមែនកើតភ្លាមៗទេ។ បកស្រាយដោយ ៖ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ទូច ឃុន នាយករងមន្ទីរពេទ្យព្រះកុសុមៈ និងជាប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលជំងឺទឹកនោមផ្អែមកម្ពុជា-កូរ៉េ ទីក្រុងភ្នំពេញ ©2017 រក្សាសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាង​ដោយ Healthtime Corporation ចំពោះគ្រប់អត្ថបទដោយគ្មានផ្នែកណាមួយត្រូវបោះពុម្ពផ្សាយចូល ប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណែតឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិកអាត់ជាសំឡេងឬថតចំលងគ្រប់រូបភាពដោយគ្មានការអនុញ្ញាតឡើយ

ចែករំលែក

តើប្រិយមិត្តអ្នកអានជាមិត្តនារីក៏ដូចជាសុភាពបុរសទាំងឡាយប្រាថ្នាចង់បានសក់ដែលរឹងមាំ ភ្លឺរលើបរលោង និងស្រស់ស្អាតដែរឬទេ? ប្រសិនបើចម្លើយរបស់អ្នក គឺយល់ព្រមនោះ អ្នកគួរតែមានការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ក្នុងការថែទាំសរសៃសក់របស់អ្នក។ អ្នកមិនត្រូវធ្វេសប្រហែសសូម្បីតែទង្វើប្រចាំថ្ងៃមួយចំនួន រួមមានទាំងការកក់សក់ ឬការធ្វើម៉ូតសក់ផ្សេងៗផងដែរ។ មានសកម្មភាពខ្លះបង្កភាពផលប៉ះពាល់ដល់សុខភាពសក់របស់អ្នក ដែលអ្នកអាចនឹងមិនដឹង ឬមិនចាប់អារម្មណ៍។ តាមដានជាមួយហេលស៍ថាមទាំងអស់គ្នា ដើម្បីចង់ដឹងថាតើមានចំណុចខុសឆ្គងអ្វី ដែលលោកអ្នកបានធ្វើដែរឬទេ? ១ មិនសិតសក់ មុនពេលកក់សក់   សក់របស់យើងខ្សោយជាងគេ ពេលដែលវាសើម ដោយសារតែពេលសក់សើម គឺងាយនឹងជំពាក់។ ហេតុនេះហើយ ដើម្បីចៀសវាងការប្រទាក់ឆ្វាក់សក់នោះ អ្នកគួរតែសិតសក់ជាមុនសិន។ ប្រសិនបើអ្នកចង់សិតសក់នៅពេលងូតទឹកនោះ អ្នកត្រូវប្រើប្រាស់សាប៊ូបន្ទន់សក់(conditioner) ហើយធ្វើការច្បូតសរសៃសក់ដោយប្រើម្រាមដៃសិន បន្ទាប់មកប្រើក្រាស់សិតសក់ដែលមានធ្មេញធំ មុននឹងធ្វើការលាងសំអាត។ ២ សិតតែផ្នែកចុងសក់ អ្នកប្រហែលជាលឺគេនិយាយថាការសិតសក់ច្រើនពេអាចនឹងបំផ្លាញសុខភាពសក់ ប៉ុន្តែជាតិប្រេងពីធម្មជាតិដែលនៅនឹងស្បែកក្បាលរបស់អ្នក ជាសាប៊ូបន្ទន់ដែលល្អជាងគេបំផុត។ ដូច្នេះហើយ អ្នកគួរប្រើប្រាស់ក្រាស់សិតសក់ដែលធ្មេញឈើ ធ្វើការសិតពីគល់សក់ដល់ផ្នែកខាងចុងសក់ ដើម្បីម៉ាស្សាស្បែកក្បាល ក៏ដូចជាសម្រួលដល់ដំណើររត់របស់ឈាម និងការលូតលាស់របស់សក់។ ៣ មិនសូវសម្អាតសក់ សក់ភាគច្រើននឹងភាពល្អប្រសើរអ្វីទេពីការសំអាតសក់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ការសម្អាតសក់ញឹកញាប់ និងខ្លាំងពេក នឹងជម្រះជាតិប្រេងដែលមានគុណប្រយោជន៍របស់ស្បែកក្បាលរបស់អ្នក ហើយធ្វើឲ្យសក់ស្រអាប់ និងមើលទៅមិនរស់រវើកដូចសក់ធម្មជាតិ។ ធ្វើការកក់ ឬលាងសម្អាតសក់ឲ្យបានញឹកញាប់ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមិនបានប្រើប្រាស់ផលិតផលថែរក្សាសក់ច្រើនពេកនោះទេ អ្នកអាចគ្រាន់តែលាងសក់ជាមួយនឹងទឹកធម្មតា ឬ ប្រើសាប៊ូអប់ធម្មតាក៏បាន។ ៤ កំហុសក្នុងការបន្ទន់សក់ អ្នកក៏ប្រហែលជាធ្លាប់លឺគេនិយាយថា ការបន្ទន់ផ្នែកខាងចុងសក់នឹងជួយការពារបង្ការភាពច្បត់ ប៉ុន្តែសម្រាប់មិត្តនារីដែលមានសក់ស្តើង គេគួរតែបន្ទន់សក់តាំងពីគល់ផងដែរ ព្រោះសក់របស់ពួកគេងាយប្រឈមនឹងការជ្រុះ ឬខូចទម្រង់ជាងគេ។ តែការបន្ទន់ជ្រុលពេក ក៏មិនជាទង្វើមួយល្អដែរ ដូច្នេះហើយ អ្នកគួរប្រើប្រាស់វាក្នុងបរិមាណមួយគ្រប់គ្រាន់បានហើយ។ អ្វីដែលអ្នកត្រូវចងចាំមួយទៀតនោះ គឺត្រូវតែលាងសម្អាតវារហូតដល់ជ្រះអស់ និង សាប៊ូអប់ឲ្យបានញឹកញាប់ផងដែរ។ ៥ ត្រដុស ឬជូតសក់ជាមួយនឹងកន្សែងខ្លាំងៗពេក ការត្រដុសសក់ខ្លាំងពេកជាមួយនឹងកន្សែង អាចនឹងធ្វើឲ្យស្បែកក្បាលឡើងគគ្រាត ហើយសក់ទៀតសោតក៏ស្រអាប់ រួញ ឬកណ្តាញ់ ហើយងាយនឹងជ្រុះក៏ដូចជាខូចខាត។ ហេតុនេះហើយ អ្នកគួរតែធ្វើការផ្តិតសក់តិចៗជាមួយនឹងកន្សែងហើយយកម្រាមដៃគ្រវីសរសៃសក់ថ្នមៗ។ បើទោះជាវាត្រូវការពេលយូរបានស្ងួត តែវានឹងពង្រឹងសុខភាពសក់របស់អ្នក។ ៦ មិនបានប្រើប្រាស់ផលិតផលការពារកម្តៅ យើងគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែបានដឹងហើយថា កម្តៅជាកត្តាទីមួយដែលបង្កជាផលប៉ះពាល់ដល់សក់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមិនចង់រស់នៅដោយគ្មានការផ្លំសក់ ការរមូរសក់ ឬការកៀបបសក់ទេនោះ អ្នកចាំបាច់ត្រូវប្រើប្រាស់ផលិតផលការពារកម្តៅ ដើម្បីជារនាំងការពារសរសៃសក់ និងធ្វើឲ្យស្បែកក្បាលទន់ល្មើយ។ មុននឹងចាប់ទាញម៉ាស៊ីនមកផ្លំសក់ អ្នកគួរទុកពេលឲ្យសក់ប្រែជានៅសើមតិចៗសិន (ប្រើម្រាមដៃគ្រវីសក់តិចៗ ដើម្បីឲ្យឆាប់ស្ងួត) ហើយប្រើប្រាស់កម្រិតក្តៅល្មម(warm) ជាជាងការប្រើប្រាស់នៅកម្រិតក្តៅខ្លាំង(hot)។ ៧ ប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនកៀប ទាំងសក់មិនទាន់ស្ងួតសព្វ សក់សើម និងម៉ាស៊ីនកៀបមិនត្រូវធាតុគ្នានោះទេ។ ម៉ាស៊ីនកៀបរួញ ឬកៀបត្រង់ នឹងបង្កើតកម្តៅដល់គល់នៃសរសៃសក់ ហើយធ្វើឲ្យវាចុះខ្សោយ ហើយងាយរងការខូចខាត។ សក់ត្រូវតែស្ងួតទាំងស្រុង មុននឹងប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនកៀបផ្សេងៗ បើទោះជាអ្នករវល់យ៉ាងណាក៏ដោយ។ ៨ ប្រើប្រាស់ស្ព្រាយ៍បាញ់សក់ មុននឹងចាប់ម៉ូត តើលោកអ្នកធ្លាប់លឺសម្លេង«ឈីកឈីក» (ដូចពេលខ្លាញ់ស្រក់ចុះក្នុងភ្លើង ពេលអាំងសាច់) ដែរឬទេ? ជាតិអាល់កុលនៅក្នុងស្រ្ពាយ៍បាញ់សក់នឹងមានប្រតិកម្មដូចគ្នាជាមួយនឹងកម្តៅ។ ដូចនេះហើយ អ្នកត្រូវតែប្រើប្រាស់វា បន្ទាប់ពីកៀបសក់រួច។ ៩ ម៉ូតសក់ដែលត្រូវធ្វើការសាប់សក់ ដើម្បីកម្មវិធីជប់លៀងខ្លះ អ្នកប្រហែលជាធ្វើម៉ូតសក់ស្អាតៗប្លែកៗ ដែលតម្រូវឲ្យមានការសាប់សក់ ដើម្បីឲ្យមើលទៅប៉ោងស្អាត ឬក្រាស់។ ប៉ុន្តែការធ្វើបែបនេះញឹកញាប់ពេក  នឹងបំផ្លាញដល់ស្បែកក្បាលស្រទាប់ខាងលើ ហើយសក់ទៀតសោតក៏ប្រឈមនឹងការជ្រុះ និងខូចផងដែរ។ ១០ គិតថាអាចស្រោចស្រង់សក់ដែលបែកចុងបាន មិត្តនារីខ្លះប្រហែលជាគិតថាមានវិធីដែលអាចជួយស្រោចស្រង់សក់របស់ខ្លួនដែលបានបែកចុងរួចទៅហើយ តែវាមិនមែនជាការពិតទេ។ វិធីតែមួយគត់ដែលអាចដោះស្រាយបញ្ហានេះបាន គឺការបង្ការកុំឲ្យសក់របស់អ្នកបែកចុង តាមរយៈការចៀសវាងការកក់សក់ញឹកញាប់ពេក ការជូត ឬញីសក់ខ្លាំងៗពេក ប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនកៀបមិនត្រឹមត្រូវ ជាដើម។ ម្យ៉ាងទៀតអ្នកក៏អាចធ្វើការកាត់សក់នោះចេញក៏បាន។ ដើម្បីបិទបាំងរូបភាពបែបចុងជាបណ្តោះអាសាន្ន អ្នកអាចប្រើប្រាស់ផលិតផលដែលមានផ្ទុកនូវក្រមួនឃ្មុំ ឬជាតិសេរ៉ូមដែលមានប្រេងargan ដើម្បីបន្ទន់សក់បែបចុងនោះ។

ចែករំលែក

កាហ្វេ គឺជាភេសជ្ជៈម៉្យាងដែលមានគុណប្រយោជន៍ជាច្រើន និងមានរសជាតិឈ្ងុយឆ្ងាញ់។ សព្វថ្ងៃនេះ មានមនុស្សជាច្រើនចូលចិត្តទទួលទានកាហ្វេបន្ទាប់ពីអាហារពេលព្រឹករួច ប៉ុន្តែពុំមានមនុស្សច្រើនទេដែលចេះទទួលទានកាហ្វេ ដើម្បីទទួលបានសុខភាពល្អ។ តើយើងត្រូវទទួលទានកាហ្វេរបៀបណាដើម្បីទទួលបានសុខភាពល្អ? ដើម្បីឲ្យជ្រាបកាន់តែច្បាស់ ហេលស៍ថាមសូមធ្វើការណែនាំដូចខាងក្រោម៖ មិនត្រូវទទួលទានកាហ្វេបន្ទាប់ពីម៉ោង ២រសៀល កាហ្វេមានផ្ទុកជាតិកាហ្វេអ៊ីន ដែលវាជាអ្នកភ្ញោចទៅលើខួរក្បាល។ នេះគឺជាមូលហេតុចម្បងមួយដែលធ្វើឲ្យយើងចូលចិត្តទទួលទានកាហ្វេ។ ជាតិកាហ្វេអ៊ីនអាចឲ្យយើងមានថាមពលខ្លាំង និងជួយឲ្យយើងមានស្មារតី នៅពេលដែលយើងមានអារម្មណ៍ថាអស់កម្លាំង។ ប៉ុន្តែ បើសិនជាយើងក្រទទួលទានកាហ្វេពេកនៅពេលថ្ងៃ វាអាចរំខានទៅដល់ដំណេករបស់យើង ហើយការដែលគេងបានតិចអាចបង្កបញ្ហាជាច្រើនដល់សុខភាពរបស់ យើងផងដែរ។ មិនត្រូវដាក់ស្ករក្នុងកាហ្វេរបស់អ្នក វាជាការងាយស្រួលណាស់ក្នុងការប្រែក្លាយរសជាតិកាហ្វេទៅជាអ្វីដែលអ្នកចូលចិត្ត ដោយគ្រាន់តែបន្ថែមស្ករចូលទៅក្នុងនោះ។ ប៉ុន្តែ ស្ករគឺជាគ្រឿងផ្សំដ៏អាក្រក់ក្នុងរបបអាហារសម័យថ្មី។ ដូច្នេះ បើសិនជាអ្នកមិនអាចខ្វះជាតិផ្អែមក្នុងកាហ្វេរបស់អ្នកបានទេ សូមប្រើប្រាស់ស្ករធម្មជាតិ។ ជ្រើសរើសម៉ាកដែលមានគុណភាព ដូចជាអាហារដទៃទៀតដែរ គុណភាពនៃផលិតផល គឺអាស្រ័យទៅលើសង្វាក់ផលិតកម្ម និងការដាំដុះរបស់វា។ គ្រាប់កាហ្វេត្រូវបានបាញ់ដោយថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតជាច្រើនដែលមិនគួរជ្រើសរើសយកមកប្រើឡើយ។ដោយសារតែមូលហេតុនេះហើយ យើងគួរតែជ្រើសរើសយកកាហ្វេសរីរាង្គនៅពេលដែលស័កិ្ដសម។ មិនត្រូវប្រើប្រាស់ជាតិផ្អែមសិប្បនិមិ្មត ការដាក់ជាតិផ្អែមសិប្បនិម្មិតចូលក្នុងកាហ្វេអ្នកជំនួសស្ករ វាមើលទៅដូចជាគំនិតល្អដោយសារតែវាគ្មានកាឡូរី។ ប៉ុន្តែមានអំណះអំណាងមួយចំនួនមិនគាំទ្រគំនិតនេះទេ។ ក្នុងការស្រាវជ្រាវជាច្រើនដែលទាក់ទងនឹងជាតិផ្អែមសិប្បនិមិ្មតអាចធ្វើឲ្យមានបញ្ហាសុខភាពជាច្រើន។ ចៀសវាងផលិតផលមានខ្លាញ់ទាប និងក្រែមសិប្បនិមិ្មត ផលិតផលដែលមានជាតិខ្លាញ់ទាប និងក្រែមសិប្បនិមិ្មតដែលអ្នកប្រើប្រាស់មិនមែនបានមកពីធម្មជាតិ ដូច្នេះវាអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាព។ ការសិក្សាបង្ហាញថាផលិតផលដែលមានជាតិខ្លាញ់អាចកាត់បន្ថយ គ្រោះថ្នាក់ក្នុងការកើតជំងឺធាត់។ បន្ថែមកាកាវចូលទៅក្នុងកាហ្វេរបស់អ្នក កាកាវមានសារធាតុប្រឆាំងនឹងអុកស៊ីតកម្មដែលមានសារប្រយោជន៍សម្រាប់សុខភាព វាអាចកាត់បន្ថយគ្រោះថ្នាក់នៃ ការកើតជំងឺបេះដូង។

ចែករំលែក

នៅលើមហាវិថីព្រះសីហនុ (ក្បែរអគារ៤២ជាន់) អគារដ៏ខ្ពស់ស្កឹមស្កៃ ឃីត ស៊ីធី (Kids City) ដែលមានការរចនាឡើងយ៉ាងប្លែកភ្នែកជាទីកន្លែងកំសាន្តតែមួយគត់នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាដែលមានផ្តល់ជូនសកម្មភាពសប្បាយៗ និងប្លែកៗជាច្រើនសម្រាប់កុមារ លេងកំសាន្តតែក៏ដូចជាចែករំលែកនូវភាពរំភើបរីករាយជាមួយនិងសមាជិកក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្លួន បើទោះថ្វីត្បិតថាឈ្មោះមានន័យជាភាសាខ្មែរថាទីក្រុងកុមារក៏ដោយ។ បម្រើការអស់រយៈពេលកន្លងមក ឃីត ស៊ីធី មានបម្រើនូវសេវាកម្មយ៉ាងដិតដល់ជូនដល់អតិថិជន ជាពិសេសគឺការការពារសុវត្ថិភាព និងយកចិត្តទុកដាក់មើលថែទាំដល់បុត្រធីតារបស់លោកអ្នកដែលបានចូលរួមលេងកំសាន្តនៅក្នុងមជ្ឈមណ្ឌលដ៏ទំនើបមួយនេះ។   សកម្មភាពកំសាន្តដែល ឃីត ស៊ីធី ផ្តល់ជូនសុទ្ធសឹងតែជាសកម្មភាពដែលមានគុណប្រយោជន៍យ៉ាងថ្លៃថ្លាដល់កុមារា កុមារី និងយុវវ័យដែលមានចំណង់ចំណូលចិត្តក្នុងការលេងនូវល្បែងក៏ដូចជាសាកល្បងនូវអ្វីដែលថ្មី ដើម្បីជាការកំសាន្ត ពង្រឹងសុខភាព និងពង្រីកចំណេះដឹងរបស់ខ្លួន។ ក្នុងនោះផងដែរ  យើងឃើញមានសកម្មភាពធំៗបែបសប្បាយ និងប្រកបដោយសុវត្ថិភាពដូចជា៖ • កីឡាឡើងជញ្ជាំង (Clip  ‘N  Climb) ជាមួយនឹងជញ្ជាំងដល់26 លោកអ្នកអាចរីករាយនឹងការហាត់ឡើង • កីឡាបាញ់ឡាស៊ែ (Laser Tag) ទីធ្លាដ៏សំបូរបែប ដែលរចនាឡើងជាពិសេសសម្រាប់កីឡាប្រភេទនេះ ហើយលោកអ្នកអាចធ្វើការប្រកួតជាមួយនឹងមិត្តភក្តិ ឬអ្នកចូលរូមលេងដទៃទៀតបានដល់ទៅចំនួន30នាក់។ រយៈពេលប្រកួតម្តងៗ គឺ មានប្រមាណត្រឹម២៥នាទី • កីឡាប្រណាំងឡាន (Go Karts) និងឡានបុកគ្នា (Bumper  Cars) កំសាន្តសប្បាយជាមួយនឹងការបញ្ជាលើឡានដែលមានពណ៌ជាច្រើនសម្រាប់ជាជម្រើសរបស់លោកអ្នក • កន្លែងកំសាន្តសម្រាប់ក្មេងតូចៗ (Toddler Town) ត្រូវបានតុបតែង និងរចនាឡើងសម្រាប់បុត្រធីតារបស់លោកអ្នក ក្នុងជំហរបង្កើតនូវវប្បធម៌បណ្តុះនូវការចង់ដឹង និងបញ្ញាស្មារតី • កន្លែងកំសាន្តសម្រាប់កុមារ (Playground) ទីកន្លែងកំសាន្តសម្រាប់កុមារាកុមារីដែលត្រូវបានរៀបចំឡើងជាច្រើនជាន់ថ្នាក់ និងអាចផ្ទុកក្មេងបានរហូតដល់ទៅ300នាក់ • សាលវិទ្យាសាស្រ្ត (Science Gallery) និងសាលស្រាវជ្រាវ (Science Discovery) ជាកន្លែងដោះស្រាយនូវរាល់ចម្ងល់ទាំងឡាយដែលជាប់ពាក់ព័ន្ធទៅនឹងដំណើរការនៃពិភពលោក និងសកលលោក ក្រៅពីសកម្មភាពកំសាន្តសប្បាយខាងលើ ឃីត ស៊ីធី ក៏មានផ្តល់នូវសេវាកម្មរៀបចំនូវកម្មវិធីពិសេស គឺការបណ្តុះបណ្តាល និងការរឹតចំណងក្នុងក្រុមការងារផងដែរ។ បន្ថែមពីលើនេះ លោកអ្នកក៏អាចរៀបចំជាពិធីខួបកំណើតនៅទីនេះផងដែរ។ សម្រាប់ថ្ងៃធម្មតា (ច័ន្ទ-សុក្រ) ឃីតស៊ីធី បើកបម្រើសេវាកម្មចាប់ពីម៉ោង១០ព្រឹក រហូតដល់ម៉ោង៨ល្ងាច ចំណែកឯថ្ងៃចុងសប្តាហ៍ គឺចាប់ពីម៉ោង៩ព្រឹក ដល់ម៉ោង៨ល្ងាចដូចគ្នា។ សេវាកម្មល្អ សុវត្ថិភាពខ្ពស់ ឧបករណ៍មានស្តង់ដារ បុគ្គលិកមានភាពរួសរាយរាក់ទាក់ និងប្រកបដោយក្រមសីលធម៌ ព្រមជាមួយនឹងតម្លៃសមរម្យ និងអ្វីដែលសំខាន់ គឺការរៀបនូវសេវាកម្មប្រកបដោយការច្នៃប្រឌិត ជំនាញ និងការប្តេជ្ញាចិត្ត ជាគុណភាពដែលមិនអាចកាត់ថ្លៃបានរបស់ ឃីត ស៊ីធី។ ចង់ឲ្យបុត្រធីតា ប្អូនៗ ឬក្មូយៗ ក៏ដូចជាខ្លួនលោកអ្នកផ្ទាល់ កំសាន្តជាមួយសកម្មភាពសប្បាយៗក្នុងពេលសម្រាកពីការសិក្សា និងការងារ សូមអញ្ជើញមកកាន់ ឃីត ស៊ីធី ដែលមានអាស័យដ្ឋានផ្ទះលេខ 162A មហាវិថីព្រះសីហនុ។

ចែករំលែក

មនុស្សយើងម្នាក់ៗ កើតមករមែងតែងតែមានរូបរាងកាយខុសប្លែកពីគ្នាដោយអ្នកខ្លះ មានមាឌធំហើយខ្លះទៀតមាឌតូច បើនិយាយអំពីពណ៌សម្បុរវិញ មានសម្បុរសណ្តែកបាយ ឬសម្បុរស ឬលឿង ឬក្រហមជួនកាលខ្មៅ។ យ៉ាងណាមិញ ពណ៌នៃធ្មេញក៏មិនខុសគ្នាផងដែរដោយអ្នកខ្លះមានធ្មេញប្រកបដោយពណ៌សស្អាត រីឯខ្លះវិញទៀតធ្មេញមានពណ៌លឿង ឬពណ៌លឿងត្នោត  ឬពណ៌លឿងក្រហម ឬពណ៌សប្រផេះជាដើម។ មុននឹងដឹងអំពីបុព្វហេតុនៃការប្រែពណ៌ធ្មេញ យើងត្រូវដឹងអំពីពណ៌ធ្មេញធម្មជាតិជាមុនសិន តាមធម្មតា ពណ៌នៃធ្មេញធម្មជាតិយើងមានការលេចចេញឡើងនូវពណ៌លឿងស្រាលតិចៗ ហើយអាចមានការវិវឌ្ឍក្លាយជាពណ៌លឿងក្នុងកម្រិតមួយខ្លាំងបាន ហើយមូលហេតុនៃការប្រែពណ៌នៃធ្មេញ មានមូលហេតុដូចជា៖ -ប្រភេទអាហារនិងភេសជ្ជៈ(Food& Beverages)៖ រាល់អាហារនិងភេសជ្ជៈទាំងឡាយណា ដែលមានពណ៌ដិតខ្លាំង ហើយមានផ្ទុកនូវកម្រិតជាតិអាស៊ីត។ ឧទាហរណ៍ ទឹកប៉េងបោះ(ទឹកជ្រលក់)ទឹកតែ ឬកាហ្វេ ជាដើម។ -ការប្រើប្រាស់ប្រភេទថ្នាំជក់ឬការជក់បារី(Tobacco use)៖ ការប្រែពណ៌ធ្មេញតាមរយៈការជក់បារី គឺធ្មេញមានពណ៌លឿង។ -ការប្រើប្រាស់ប្រភេទថ្នាំសម្រាប់ព្យាបាលជំងឺ(Medication)៖ ឧទាហរណ៍ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ ឬកុមារ ដែលស្ថិតក្នុងអាយុនៃការកកើតវិវត្តធ្មេញស្រុក បានកើតជំងឺ ហើយបានប្រើប្រាស់នូវប្រភេទថ្នាំតេត្រាស៊ីក្លីន(Tetracycline) សម្រាប់ព្យាបាល ពេលជំងឺបានជាសះស្បើយ     តែផលវិបាកនៃឱសថប្រភេទនេះ បានធ្វើអោយមានផលប៉ះពាល់ដល់ពណ៌របស់ធ្មេញ(ពណ៌លឿងដូចពណ៌នៃថ្នាំ)ដោយសារគាត់ពុំដឹង។ -ការប្រើប្រាស់លើសកំរិតនៃសារធាតុភ្លុយអរ(F-)(Excessive of F-use)៖ ឧទាហរណ៍ នៅលើផ្ទៃធ្មេញមានពណ៌អុជពណ៌សៗ ក្នុងកម្រិតស្រាល ឬធ្ងន់ គឺវាទាក់ទងនឹងបិរិមាណនៃការប្រើប្រាស់សារធាតុភ្លុយអរនោះ។ -អាយុ(Aging)៖   នៅពេលមនុស្សយើង មានអាយុកាន់តែច្រើនឡើងៗសំណឹកនៃធ្មេញក៏ស្ថិតនៅក្នុងកម្រិតមួយខ្ពស់ផងដែរ ការបាត់ស្រទាប់កាចាធ្មេញ(Enamel)ច្រើន ជាហេតុធ្វើឲ្យស្រទាប់ភ្លុកធ្មេញ(Dentin)លេចចេញឡើង ហើយធ្វើឲ្យពណ៌ធ្មេញមានពណ៌លឿង ដោយសារស្រទាប់នេះមានពណ៌លឿង។ -ដំណាក់ការកកើតធ្មេញ(Tooth Formation Defects) ៖ ចំពោះករណីនេះ វាអាចមានការប៉ះពាល់ដល់កាចាធ្មេញ(Amelogenesis imperfecta) និងភ្លុកធ្មេញ (Dentinogenesis imperfecta) ទាំងនេះមកពីសេនេទិច(តំណពូជ) ក៏ធ្វើឲ្យធ្មេញមានការប្រែពណ៌ផងដែរ។ បើសិនជាកើតមានលើកាចាធ្មេញ វាអាចមានពណ៌លឿង(Yellow) ឬពណ៌ត្នោត(Brown)  តែបើកើតលើភ្លុកធ្មេញវិញវាផ្តល់ពណ៌លឿងស្រាល(Yellowish) ឬពណ៌ខ្មៅប្រផេះ(Gray) ឬពណ៌ត្នោតបែកស្វាយ(Brownisd-violet)។ -ការខ្វះអនាម័យសុខភាពមាត់ធ្មេញ(Poor oral hygiene)៖ បើសិនជាការដុសសម្អាតធ្មេញពុំបានស្អាតល្អទេ ការជាប់ពណ៌កាន់ជាប់ទៅនឹងផ្ទៃធ្មេញ អាចបង្កឲ្យមានភាពប៉ះពាល់ដល់ពណ៌ធ្មេញ ដោយសារក្នុងប្រអប់មាត់មនុស្សយើងមានពពួកបាក់តេរី ដែលធ្វើឲ្យមានការកកើតនូវសមាសធាតុគីមីហើយសមាសធាតុមួយចំនួនអាចធ្វើឲ្យធ្មេញមានការប្រែពណ៌ផងដែរ។ -ធ្មេញពុក(Tooth Decay)៖ កាលណាធ្មេញត្រូវបានទទួលរងនូវរោគពុកធ្មេញ ធ្មេញនោះប្រាកដជាមានការប្រែពណ៌(ស្នាមពណ៌ខ្មៅ) កើតមាននៅលើផ្ទៃធ្មេញមួយផ្នែក ដែលអាចមានទំហំតូចឬក៏ធំតាមរយៈពេលនៃការទុកចោលឥតធ្វើការព្យាបាលបិទប៉ះ។ -ធ្មេញងាប់(Tooth died)៖ ក្នុងករណីនេះធ្មេញនឹងបាត់ពណ៌ធម្មជាតិរបស់ខ្លួនទាំងស្រុង ព្រមទាំងលេចចេញនូវពណ៌មួយផ្សេងទៀត(ជាពិសេសពណ៌ខ្មៅ) បើសិនជាមានការប្រៀបធៀបនឹងពណ៌នៃធ្មេញនៅក្បែរនឹងវា។ -ការបិទប៉ះធ្មេញដោយ (Silver amalgam )៖ ការបិទប៉ះប្រភេទនេះធ្វើឲ្យធ្មេញក្លាយជាមានពណ៌ខ្មៅ ដោយសារតែពណ៌នៃលោហធាតុរបស់សំលោហៈ។ មុននឹងបញ្ចប់នូវសំណេរនៃការសង្ខេបត្រួសៗ ខាងលើចំពោះការប្រែពណ៌ធ្មេញ ក្នុងនាមខ្ញុំបាទជាទន្តបណ្ឌិតព្យាបាលមាត់ធ្មេញ សូមជូនពរដល់ប្រជាពលរដ្ឋទាំងអស់ឲ្យទទួលបាននូវសុខភាពល្អគ្រប់ៗគ្នា ដូចពាក្យ ស្លោកមួយឃ្លាបានលើឡើងថា «សុខភាពប្រសើរជាងទ្រព្យ»។ ដូចនេះ ការពិនិត្យសុខភាពទូទៅឬសុខភាពមាត់ធ្មេញ ពីរដងឬមួយដងក្នុង១ឆ្នាំ ដើម្បីគេចផុតពីជំងឺរាតត្បាតផ្សេងៗ។ ដកស្រង់ចេញពីបទសម្ភាសន៍ជាមួយ ៖ លោកទន្តបណ្ឌិត សុខ ពិសៀង ដែលបម្រើការជាទន្តពេទ្យព្យាបាលសុខភាពមាត់ធ្មេញនៅ គ្លីនីកទន្តសាស្រ្តថបវ័ន្ត © 2017 រក្សាសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាងដោយ Health Time Corporation ចំពោះគ្រប់អត្ថបទដោយគ្មានផ្នែកណាមួយត្រូវបោះពុម្ពផ្សាយចូលប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណែត ឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិក អាត់ជាសំឡេងឬថតចំលងគ្រប់រូបភាពដោយគ្មានការអនុញ្ញាតឡើយ​

ចែករំលែក

ការតុបតែងមុខសម្រាប់មនុស្សស្រីគឺពិតជាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់ដើម្បីទទួលបាននូវភាពកាន់តែស្រស់ស្អាត និងទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ពីអ្នកនៅជុំវិញខ្លួន។ ផ្ទុយទៅវិញ មនុស្សស្រីមួយចំនួនបែរជាធ្វើការតុបតែងមុខខុសទំនងជាហេតុធ្វើឲ្យអ្នកដទៃមើលទៅបែរជាចាស់ជាងធម្មតា និងមិនសមរម្យ។ ដូចនេះ ដើម្បីចូលរួមចំណែកកែប្រែរូបសម្ផស្សឲ្យកាន់តែស្រស់ស្អាតបន្ទាប់ពីតុបតែងមុខយើង សូមលើកយកពីកំហុសឆ្គងមួយចំនួនដែលតែងតែកើតឡើងពេលតុបតែងមុខមកបង្ហាញដល់មិត្តស្រ្តីទាំងអស់គ្នា៖ ១.ការលាបម្សៅបិទបាំងស្នាមក្រាស់ពេក មនុស្សស្រីមួយចំនួនដើម្បីទទួលបាននូវភាពស្អាតប្លែកខុសពីធម្មតាបែរជាគិតថាការលាបម្សៅបិទបាំងស្នាមឲ្យក្រាស់អាចជួយលើកសម្រស់ផ្ទៃមុខបាន ប៉ុន្តែនេះជាកំហុសឆ្គងមួយទៅវិញ ប្រសិនបើលោកអ្នកជ្រើសរើសពណ៌មិនសមស្របនឹងស្បែក និងលាបក្រាស់ពេកនោះវានឹងបង្ហាញនូវស្នាមជ្រួញលើផ្ទៃមុខហើយមើលទៅកាន់តែចាស់។ ដូចនេះ អ្នកជំនាញនិយាយថាគួរតែជ្រើសរើសម្សៅប្រភេទទឹកដែលមានសារធាតុភ្លឺៗព្រោះពេលលាបទៅស្បែករបស់លោកអ្នកមើលទៅដូចធម្មជាតិ និងមានសុខភាពល្អ។ ២. ការលាបម៉ាស្ការាក្រាស់នៅរោមភ្នែកខាងក្រោម ប្រើប្រាស់ម៉ាស្ការាលាបទៅលើរោមភ្នែកផ្នែកខាងក្រោមជាពិសេសផ្នែកខាងចុងភ្នែកពិតជាធ្វើឲ្យលោកអ្នកមានភាពទាក់ទាញ។ ប៉ុនែ្តផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើអ្នកលាបក្រាស់ពេកនោះអ្នកនឹងអាចធ្វើឲ្យអ្នកដទៃចាប់អារម្មណ៍ទៅលើស្នាមជ្រីវជ្រួញជុំវិញភ្នែកទៅវិញមិនថាស្នាមជ្រួញទាំងនោះមានបន្តិចបន្តួចក៏ដោយ។ ៣. ការជ្រើសរើសពណ៌ក្រែមលាបមាត់ គ្រាន់តែក្រែមលាបមាត់ក៏អាចធ្វើឲ្យអ្នកមានភាពស្រស់ស្អាតដែរ តែអ្នកត្រូវដឹងពីទម្រង់បបូរមាត់របស់អ្នកស័កិ្តសមនឹងពណ៌អ្វីជាមុនសិន។ បើមិនជាអ្នកមានទម្រង់បបូរមាត់រាងតូចរៀវ ដូច្នេះលោកអ្នកគួរចៀសវាងពណ៌ដិតខ្លាំងព្រោះពេលមើលទៅទម្រង់បបូរមាត់កាន់តែតូចហើយពេលខ្លះការគូសគែមបបូរមាត់ក៏អាចជួយអ្នកបានដែរ។ ៤. ការលាបស្រមោលភ្នែក លោកអ្នកមិនគួរលាបពណ៌ពេញត្របកភ្នែកទាំងស្រុងទេព្រោះការធ្វើបែបនេះនឹងឲ្យអ្នកមើលទៅកាន់តែចាស់។ អ្វីដែលត្រឹមត្រូវ លោកអ្នកគួរតែតប់ម្សៅពណ៌ស្រាលទៅផ្នែកខាងចុងភ្នែកបានហើយ។ ៥. ការគូសគំនូសភ្នែកខាងក្រោម ប្រើប្រាស់ខ្មៅដៃគំនូសភ្នែកពណ៌ខ្មៅគូសទៅលើភ្នែកផ្នែកខាងក្រោមដិតខ្លាំងពេក នឹងធ្វើឲ្យភ្នែកលោកអ្នកមើលទៅកាន់តែតូចជាងមុន។ ដូចនេះ លោកអ្នកគួរតែងាកមកជ្រើសរើសពណ៌ស្រាលជាងនេះបន្តិចនោះអ្នកនឹងទទួលបានភ្នែកធំដ៏ស្រស់ស្អាត។ ៦. ការផាត់ម្សៅពណ៌ក្រហមនៅថ្ពាល់ អ្នកគួរតែបោះបង់ម្សៅពណ៌ក្រម៉ៅៗទៅហើយគួរតែងាកមកប្រើពណ៌ស្រាលៗដូចជាពណ៌ផ្កាឈូកខ្ចីជាដើម ហើយគប្បីផាត់នៅផ្នែកខាងលើថ្ពាល់ មិនមែននៅចំកណ្តាលថ្ពាល់នោះទេ។ លើសពីនេះ អ្នកក៏អាចតប់ម្សៅពណ៌ក្រហមស្រាលៗនៅឆ្អឹងថ្ពាល់ខាងលើប៉ុន្តែកុំទៅជិតតំបន់ជុំវិញច្រមុះពេក។ ការធ្វើបែបនេះនឹងធ្វើឲ្យផ្ទៃមុខរបស់អ្នកក្មេងជាងវ័យ និងស្រស់បំព្រង។ ៧. គូសចិញ្ចើមក្រាស់់ពេក មនុស្សស្រីមួយចំនួនគូសចិញ្ចើមពណ៌ដិតខ្លាំង និងគូសធំជាងចិញ្ចើមធម្មជាតិធ្វើឲ្យមុខរបស់អ្នកមើលទៅមិនស្អាតបាត និងចាស់ ដូចនេះ យល់ល្អ អ្នកគួរតែជ្រើសរើសពណ៌ឲ្យស្រាលជាងចិញ្ចើមធម្មជាតិរបស់អ្នក។ ៨. ខ្មៅដៃគូសបបូរមាត់ ការប្រើប្រាស់ខ្មៅដៃគូសបបូរមាត់ពិតជាមានប្រយោជន៍ច្រើនក្នុងការតុបតែងមុខពីព្រោះវាអាចធ្វើឲ្យមាត់របស់អ្នកមានទម្រង់ស្អាត និងលេចធ្លោ តែទោះបីជាយ៉ាងណា អ្នកគួរតែប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការគូស ចូរកុំព្យាយាមគូសគែម ឬផ្នែកកណ្តាលនៃបបូរមាត់ឲ្យធំជាងបបូរមាត់ធម្មជាតិ បើមិនដូច្នោះទេអ្នកដទៃនឹងចាប់អារម្មណ៍ព្រមទាំងអាចមើលឃើញពុកមាត់អ្នកទៀតផង។ ៩. លាបម្សៅក្រាស់ពេក ម្សៅផាត់អាចបំពេញចន្លោះខ្វះខាតនៅលើផ្ទៃមុខបានប្រសិនបើអ្នកប្រើវាក្នុងបរិមាណសមស្រប ផ្ទុយទៅវិញ បើអ្នកលាបវាច្រើនហួសហេតុនោះ មុខអ្នកច្បាស់ជាមានបញ្ហាហេតុដូចនេះអ្នកគប្បីចៀសវាងផាត់ម្សៅខ្លាំងនៅជុំវិញភ្នែកព្រោះការធ្វើបែបនេះនឹងលេចចេញនូវស្នាមជ្រីវជ្រួញ និងធ្វើឲ្យផ្ទៃមុខមើលទៅមានសភាពស្ងួតផងដែរ។ ©2017 រក្សាសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាងដោយ Healthtime Corporation ចំពោះគ្រប់អត្ថបទដោយគ្មានផ្នែកណាមួយត្រូវបោះពុម្ពផ្សាយចូល ប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណែតឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិកអាត់ជាសំឡេងឬថតចំលងគ្រប់រូបភាពដោយគ្មានការអនុញ្ញាតឡើយ  

ចែករំលែក

លោកអ្នកប្រាកដជាធ្លាប់លឺថានៅពេលចាស់ទៅ ឆ្អឹងនឹងចុះខ្សោយ ឧស្សាហ៍ឈឺ និងពិបាកធ្វើចលនាចុះឡើងហើយមែនទេ? តែផ្ទុយទៅវិញ មនុស្សមួយចំនួនមានសុខភាពឆ្អឹងចាប់ផ្តើមចុះខ្សោយឆាប់រហ័សជាងមនុស្សធម្មតាហើយក៏បង្កទៅជាការឈឺចាប់ និងមិនងាយធ្វើការបត់បែនផ្សេងៗជាដើម។ ដូច្នេះ យើងខ្ញុំនឹងបង្ហាញដើមចមដែលមនុស្សមួយភាគធំបានធ្វេសប្រហែស និងមិនបានដឹងថាទង្វើទាំងនោះបានជះឥទ្ធិពលអាក្រក់ដល់សុខភាពឆ្អឹងរបស់ពួកគេទេ។ ១. ការបរិភោគអំបិលច្រើនហួសកំណត់ នៅពេលដែលអ្នកបរិភោគអំបិលកាន់តែច្រើននោះសារធាតុកាល់ស្យូមនៅក្នុងខ្លួននឹងកាត់បន្ថយ ដូច្នេះ ឆ្អឹងអាចនឹងមិនមានសភាពរឹងមាំ។ អាហារដែលសម្បូរសារជាតិអំបិលលើសចំនួនកំណត់មានដូចជា នំបុ័ង ហ្វ្រូម៉ា ដំឡូងកញ្ចប់ជាដើម។ យ៉ាងណាមិញ លោកអ្នកមិនចាំបាច់ឈប់ញុំាអាហារដែលមានជាតិប្រៃទាំងស្រុងនោះទេតែគួរតែពិសាក្នុងចំនួនតិចជាង២៣០០មីលីក្រាមនៃសូដ្យូមក្នុងមួយថ្ងៃ។ ២. ការចំណាយពេលច្រើននៅក្នុងផ្ទះ លោកអ្នកគួរតែចេញទៅក្រៅឲ្យបានច្រើនបន្តិច ពីព្រោះខ្លួនរបស់អ្នកត្រូវការបង្កើតវីតាមីនដេក្រោមឥទ្ធិពលពន្លឺព្រះអាទិត្យ។ ជាការពិតណាស់ លោកអ្នកគ្រាន់តែចំណាយ១០-១៥នាទីជារៀងរាល់ថ្ងៃតែប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែមិនត្រូវចំណាយពេលច្រើននៅក្រោមពន្លឺថ្ងៃពេកទេព្រោះវាអាចត្រឡប់ទៅជាឲ្យលោកអ្នកជួបបញ្ហាស្បែកទៅវិញ។ ៣. របបអាហារ នៅពេលខ្លះអាយុ-ពណ៌ស្បែករបស់អ្នក និងកន្លែងដែលអ្នករស់នៅអាចឲ្យលោកអ្នកមានការលំបាកស្រូបយកវីតាមីនដេពីព្រះអាទិត្យដូច្នេះរបបអាហារក៏អាចជួយលោកអ្នកបានមួយផ្នែកដែរតួយ៉ាងដូចជា គ្រាប់ធញ្ញជាតិ ទឹកដោះគោ គ្រាប់អាល់ម៉ុន សណ្តែកសៀង និងអាហារមិនសូវសម្បូរសារធាតុខ្លាញ់។ ក្រៅពីនេះ លោកអ្នកក៏អាចរកអាហារជំនួយបន្ថែមពីគ្រូពេទ្យផងដែរ។ ៤. ការសេពគ្រឿងស្រវឹង នៅពេលដែលអ្នកដើរលំហែនៅខាងក្រៅជាមួយមិត្តភកិ្តតែងតែមានការផឹកគ្រឿងស្រវឹងតិចឬច្រើន ដូចនេះលោកអ្នកគួរតែកំណត់ចំនួនដែលត្រូវផឹកឲ្យបានសមស្រប និងត្រឹមត្រូវដូចជាមនុស្សស្រីមិនគួរផឹកលើសពីមួយកែវទេ ឯមនុស្សប្រុសវិញក៏មិនគួរផឹកលើសពី២កែវដែរពីព្រោះសុរាអាចរារាំងខ្លួនប្រាណអ្នកក្នុងការស្រូបយកសារធាតុកាល់ស្យូម។ ៥. ផឹកភេសជ្ជៈមិនត្រឹមត្រូវ ការផឹកភេសជ្ជៈកំប៉ុងដែលមានផ្ទុកជាតិសូដាច្រើនពេកធ្វើឲ្យឆ្អឹងមានការខូចខាតបើផ្អែកតាមរយៈការសិក្សាស្រាវជ្រាវមួយចំនួន។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ជាតិកាហ្វេអ៊ីន និងផូស្វ័រក៏អាចបង្កបញ្ហាដែរ ដូច្នេះលោកអ្នកគួរតែផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ដោយងាកមកទទួលទានទឹកដោះគោ ឬភេសជ្ជៈមានផ្ទុកសារធាតុកាល់ស្យូមវិញល្អជាង។ ៦. ផ្សែងបារី រៀងរាល់ពេលដែលអ្នកដកដង្ហើមដោយមានស្រូបនូវផ្សែងបារីនោះខ្លួនប្រាណរបស់លោកអ្នកនឹងមិនអាចផលិតជាលិកាឆ្អឹងថ្មីបានឆាប់រហ័សទេ ហើយប្រសិនបើជាលោកអ្នកជក់បារីកាន់តែយូរផលអវិជ្ជមាននឹងកាន់តែកើនឡើង។ ហេតុដូចនេះ លោកអ្នកគួរតែបញ្ឈប់ការជក់បារី ដើម្បីកាត់បន្ថយនូវគ្រោះថ្នាក់ឆ្អឹងដែលអាចនឹងកើតមានឡើងទោះបីជាមានភាពលំបាកបន្តិចក៏ដោយ។ ៧. ការប្រើប្រាស់ថ្នាំ ប្រសិនបើអ្នកប្រើប្រាស់ថ្នាំក្នុងរយៈពេលយូរពេកនោះអ្នកអាចប្រឈមមុខបញ្ហាឆ្អឹងជាមិនខាន។ ថ្នាំមួយចំនួនអាចមានផលប៉ះពាល់ដល់សុខភាពឆ្អឹងដូច្នេះអ្នកគួរតែមានការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ហើយ អ្នកគួរតែទៅពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យជាមុនសិន។ ៨. មានទម្ងន់ស្រាល ជាធម្មតា មនុស្សដែលមានទម្ងន់ស្រាលជាងមនុស្សធម្មតាដែលមានវ័យស្របាលគ្នាអាចមានការប្រឈមខ្ពស់ក្នុងការបាក់បែកឆ្អឹងដូច្នេះ ប្រសិនបើលោកអ្នកមានឆ្អឹងតូចលោកអ្នកគួរតែធ្វើលំហាត់ប្រាណមួយចំនួន និងជួបជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិត ដើម្បីពិភាក្សាថាតើអ្នកគួរបន្ថែមឬញុំាអាហារដែលមានសារធាតុកាល់ស្យូមដែរឬទេ។ ៩. ត្រូវមានបម្រុងប្រយ័ត្នជានិច្ច នៅពេលក្មេងៗដួល ជាការពិត ឆ្អឹងខ្ចីនឹងងាយដុះលូតលាស់ឡើងវិញ ប៉ុន្តែបើមនុស្សចាស់ដួលវិញឆ្អឹងមិនងាយនឹងដុះមកវិញទេហើយទាមទាររយៈពេលយូរដើម្បីជាសះស្បើយ។  ហេតុដូចនេះ លោកអ្នកគួរតែមានការប្រុងប្រយ័ត្នឲ្យបានខ្ពស់ដូចជាពេលឡើងកាំជណ្តើរ ជាន់លើកៅអីដើម្បីឈោងយករបស់ខ្ពស់ជាដើម។

ចែករំលែក

សំណួរ៖ ខ្ញុំបាទឈ្មោះ វិសិដ្ឋ អាយុ២២ឆ្នាំម កពីរាជធានីភ្នំពេញ។ ចាប់ពីខ្ញុំមានអាយុ១២ឆ្នាំមក តែងមានអាការៈវិលមុខ នៅពេលដែលអង្គុយឱនមុខចុះក្រោម តែវាបាត់ទៅវិញ នៅពេលដែលខ្ញុំសម្ងំគេង។ ចាស់ៗនៅម្តុំផ្ទះខ្ញុំតែងនិយាយថា វាជាជំងឺឬសដូងវិល។ តើខ្ញុំត្រូវធ្វើដូចម្តេចចំពោះបញ្ហានេះ? ចម្លើយ៖ អាការៈនេះគឺអាចបណ្តាលមកពីវិបត្តិនៃចរន្តឈាមដែលបញ្ជូនមកផ្នែកត្រចៀកខាងក្នុង ពិសេសគឺសរសៃវិញ្ញាណទី៨ ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យមានអតុល្យភាពនៃចរន្តឈាមនៅក្នុងត្រចៀក ហើយអតុល្យភាពនេះផ្ទាល់អាចបណ្តាលឲ្យមានអាការៈវិលមុខកើតឡើង ឬអាចព្រមជាមួយនឹងអាការៈផ្សេងៗមួយចំនួនដូចជា ការថយចុះសមត្ថភាពក្នុការស្តាប់ កាណែន ឬហឹងត្រចៀក ជាដើម។ ហេតុនេះ ដំណោះស្រាយល្អគឺប្អូនគប្បីធ្វើការផ្លាស់ប្តូរចលនាយឺតៗ និងថ្នមៗ មិនថាជាការក្រោកឈរ ការងាកខ្លួន ឬឱនចុះឡើយ ដើម្បីឲ្យចរន្តឈាមរត់នៅពេលផ្លាស់ប្តូរពីស្ថានភាពមួយទៅស្ថានភាពមួយមានតុល្យភាពនឹងគ្នាល្អសិន។ ក្រៅពីនោះ ការហាត់ប្រាណជាប្រចាំក៏អាចជួយឲ្យប្អូនមានចរន្តឈាមរត់ស្មើល្អឡើងវិញផងដែរ។ ចំពោះពាក្យនិយាយថា មានជំងឺឬសដូងវិលជាពាក្យនិយាយតគ្នាប៉ុណ្ណោះ។ ក៏ប៉ុន្តែការសិក្សាបានបង្ហាញថា មានជំងឺឬសដូងច្រមុះ(nasal polyps) ដែលធ្វើឲ្យអ្នកជំងឺមានរោគសញ្ញា តឹងច្រមុះម្ខាង ឬសងខាង អត់ធុំក្លិន ឈឺក្បាល ថប់ដង្ហើម ឬអាចឲ្យវិលមុខខ្លះដែរ។ ដូចនេះ ដើម្បីឲ្យដឹងពីរោគសញ្ញា ឬក៏ជំងឺពិតប្រាកដនោះ ប្អូនគួរតែមកជួបគ្រូពេទ្យឯកទេស ដើម្បីពិនិត្យឲ្យបានច្បាស់ ចៀសវាងទៅទិញថ្នាំលេបដោយគ្មានវេជ្ជបញ្ជាត្រឹមត្រូវ ដែលបណ្តាលឲ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាព។ តាមករណីរបស់ប្អូន ខ្ញុំគិតថាវាទាក់ទងនឹងវិបត្តិនៃចរន្តឈាមច្រើនជាង (ដោយសារតែអាការៈរបស់ប្អូនបានធូស្រាលនៅពេលប្អូនសម្រាក)។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្អូនគួរតែទទួលបានការពិនិត្យដោយវេជ្ជបណ្ឌិតជំនាញ មុននឹងសន្និដ្ឋានថាជាជំងឺណាមួយ។ បកស្រាយដោយ ៖ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត កៅ សែ នាយផ្នែកផ្ទាល់ខាង ត្រចៀក-ច្រមុះ-បំពង់ក នៃមន្ទីរពេទ្យមិត្តភាពខ្មែរ-សូវៀត

ចែករំលែក

ជំងឺរលាកទងសួតតូច ជាជំងឺកើតមានលើកុមារដែលមានអាយុមិនលើសពី២ឆ្នាំ ហើយភាគច្រើនបង្កឡើងដោយពពួក Respiratory syncytial virus និងមួយចំនួនទៀតបង្កឡើងដោយមេរោគដទៃទៀតដូចជា Adenovirus  ជាដើម។  ជាទូទៅ ៧០%ទៅ៨០%នៃកុមារដែលតែងឃើញមានការចម្លងនូវជំងឺនេះ គឺមានអាយុក្រោមមួយឆ្នាំ និងជាពិសេស ចំពោះទារកដែលមានអាយុជុំវិញ៦ខែ។ របៀបចម្លងរោគ ដោយហេតុថាវាជាជំងឺប្រព័ន្ធផ្លូវដង្ហើម មេរោគត្រូវបានចម្លងពីមនុស្សម្នាក់ទៅមនុស្សម្នាក់ទៀតតាមរយៈការដកដង្ហើម ទឹកមាត់ ឬសមាសធាតុផ្សេងៗដែលមាននៅក្នុងផ្លូវដង្ហើម។ កត្តាប្រឈម អាកាសធាតុត្រជាក់ ជាកត្តាចម្បងដែលនាំឲ្យកុមារងាយប្រឈមទៅនឹងការចម្លងជំងឺរលាកទងសួតតូចនេះ ហើយជំងឺនេះនឹងធ្វើការវិវឌ្ឍពីស្រាលទៅធ្ងន់ក្នុងករណីដែលមានលក្ខខណ្ឌអនុញ្ញាតដូចជា ក្មេងកើតមិនគ្រប់ខែ ក្មេងកើតមិនគ្រប់ទម្ងន់ ក្មេងដែលមានប្រព័ន្ធការពារចុះខ្សោយ ឬក្មេងដែលកង្វះអាហារូបត្ថម្ភជាដើម។ រោគសញ្ញា ជំងឺនេះត្រូវបានចែកចេញជា២ទម្រង់ គឺទម្រង់ស្រាល និងធ្ងន់ ដែលជាធម្មតាវាស្ដែងឡើងនូវរោគសញ្ញាសំខាន់៤ គឺ ក្ដៅខ្លួន  ហៀរសំបោរក្អក ហើយបន្ទាប់មកចាប់ផ្ដើមដង្ហក់ដែលឃើញមានជាការទាញទុចដើមទ្រូង(Chest retraction)។ ក្នុងករណីដែលវាវិវឌ្ឍទៅជាស្ថានភាពធ្ងន់ធ្ងរ ក្រៅពីរោគសញ្ញាទាំង៤នេះ គេឃើញមានការឡើងស្វាយរួមបញ្ចូលផងដែរ ដែលភាគច្រើនកើតមានលើអ្នកជំងឺដែលស្ថិតក្នុងការប្រឈមខ្ពស់ដូចដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ។ ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ត្បិតតែវាជាជំងឺប្រព័ន្ធផ្លូវដង្ហើមក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យមិនត្រូវបានរំពឹងលើការថតកាំរស្មីអ៊ិចលើសួតនោះទេ លើកលែងតែក្នុងករណីដែលមានផលវិបាកប៉ុណ្ណោះដោយវាត្រូវបានពឹងផ្អែកទៅតាមរោគសញ្ញាចម្បងទាំង ៤ខាងលើ កត្តាអាយុរបស់អ្នកជំងឺរួមផ្សំជាមួយការពិនិត្យទៅលើសួតដែលមានដូចជា៖ •ការស្ដាប់៖ ឃើញមានការថយចុះនៃសំឡេងដង្ហើមរបស់សួត និងឮជាសំឡេងបែបដកដង្ហើមតឹងៗ (Wheezing ឬ Rhonchi)ដែលជាសញ្ញាបញ្ជាក់ថាមានការប៉ះពាល់ដល់ទងសួត ឬទងសួតតូច។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលមានផលវិបាកឈានដល់ការរលាកលើសាច់សួតទៅជារលាកកូនថង់សួត(Alveolitis)ឬ Bronchopneumonia វានឹងប្ដូរទៅជាសំឡេងដូចអំបិលផ្ទុះ (Crackle) វិញ។ •ការគោះ៖ ដោយសារតែមានការស្ទះនៅនឹងទងសួតតូច វាបណ្ដាលឲ្យមានជាជំងឺដែលធ្វើឲ្យមានកង្វះអុកស៊ីសែនដោយសារតែការខូចខាតថង់តូចៗនៃសួត (Emphysema)ដែលនាំឲ្យពេលគោះឮសូរជា Hypersonority  ឬ Tympanic នៅនឹងបាតសួត។ ប្រសិនបើជំងឺនេះបានធ្វើឲ្យសាច់វិវឌ្ឍទៅជាជំងឺ Atele-ctasis ការគោះនឹងឮសូរជា Dullness ។   ការព្យាបាល ជាទូទៅ ជំងឺនេះនឹងធូរស្បើយក្នុងរយៈពេល៤ទៅ៥ថ្ងៃ បន្ទាប់ពីទទួលបានការព្យាបាលរោគសញ្ញាដូចជា៖ -ប្រើប្រាស់ថ្នាំបញ្ចុះកម្តៅ (Antipyreticdrug) ជាពពួកបារ៉ាសេតាមុល (Paracetamol)(15មក/គីឡូក្រាម) ដោយមិនលើសពី៤ដងក្នុងមួយថ្ងៃ ដើម្បីបន្ថយកម្ដៅ។ ម្យ៉ាងទៀត ត្រូវចៀសវាងការប្រើប្រាស់អាស្ពីរីន(Aspirin) ទៅលើក្មេងដែលវាអាចបណ្ដាលឲ្យមានអន្តរកម្ម (interaction) ហើយបង្កទៅជា Reye’s syndrome (ជាជំងឺកម្រតែកាចសាហាវដែលស្ដែងឡើងជាការហើមខួរក្បាល និងថ្លើម) -លាងសម្អាតច្រមុះដោយប្រើប្រាស់សេរ៉ូមប្រៃ (Hypertonic សេរ៉ូម) -ការប្រើប្រាស់ឱសថពង្រីកទងសួតដូចជាពពួកថ្នាំពង្រីកសរសៃទងសួត (Bronchodilator)មិនត្រូវបានណែនាំឲ្យប្រើប្រាស់ទៅលើក្មេងដែលមានអាយុតិចជាង៦ខែទេ ដោយគេជ្រើសយកការប្រើប្រាស់ Ventoline ឬ Epinephrine ជំនួសវិញ -យើងត្រូវធ្វើការបង្រ្គប់ជាតិទឹកដែលបានបាត់បង់ទៅលើក្មេងតាមការផឹក ឬដាក់សេរ៉ូម ក្នុងករណីដែលក្មេងមិនអាចផឹកបាន -ថ្នាំប្រឆាំងនឹងវីរុស (Antiviral drug) ពពួកImmunoglobulin និង អង់ទីប៊ីយ៉ូទិកត្រូវនឹងប្រភេទមេរោគ(Adaptable antibi-otic)ដែលត្រូវបានធ្វើការប្រើប្រាស់នៅតែក្នុងទម្រង់ធ្ងន់ធ្ងរ ឬមានការលេចចេញនូវផលលំបាកតែប៉ុណ្ណោះ។ ផលវិបាក ក្នុងករណីដែលអ្នកជំងឺមានកត្តាប្រឈមដែលនាំឲ្យជំងឺនេះវិវឌ្ឍទៅរកសភាពធ្ងន់ធ្ងរទៅជាជំងឺមួយចំនួនដូចជា៖ •Atelectasis •Bronchoalveolitis •Bronchopneumonia •ក្នុងករណីកម្រមួយចំនួន វាក៏ឈានដល់ការវិវឌ្ឍទៅជាជំងឺរលាកស្រោមសួត ខ្យល់ក្នុងស្រោមសួត ឬទឹកក្នុងថង់សួត ផងដែរ។   ដោយរួមផ្សំនឹងកត្តាសុខភាពដទៃទៀត គេសង្កេតឃើញការកើតឡើងវិញនៃជំងឺហឺតទៅក្មេងដែលធ្លាប់កើតជំងឺរលាកទងសួតតូចនេះ។ វិធីបង្ការ ពុំទាន់មានវ៉ាក់សាំងណាដែលអាចបង្ការការចម្លងជំងឺនេះនៅឡើយទេ ប៉ុន្តែយើងអាចកាត់បន្ថយការចម្លងដោយការថែរក្សាអនាម័យក្នុងការរស់នៅដូចជា ការលាងសម្អាតដៃឲ្យបានស្អាតជាដើម បន្ថែមពីលើការថែរក្សាអនាម័យកុមារគួរទទួលបានការចាក់ថ្នាំបង្ការមួយចំនួនដូចជា Anti-influenzavaccine(អាយុលើសពី៦ខែ) Pneumo-coccal vaccine(PCV) និង Hemophlousinfluenza B vaccine (Hib)ដែលមានស្រាប់ក្នុងកម្មវិធីថ្នាំបង្ការជាតិ។ បកស្រាយដោយ ៖ លោកសាស្រ្តាចារ្យមហាបរិញ្ញា អ៊ុំ សុខុម សាស្រ្តាចារ្យនៃសាកលវិទ្យាល័យវិទ្យាសាស្រ្តសុខាភិបាល សាកលវិទ្យាល័យអន្តរជាតិ វិទ្យាស្ថានវិទ្យាសាស្រ្ត និងសុខាភិបាលខេមរភូមិន្ទ ©2017 រក្សាសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាង​ដោយ Healthtime Corporation ចំពោះគ្រប់អត្ថបទដោយគ្មានផ្នែកណាមួយត្រូវបោះពុម្ពផ្សាយចូល ប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណែតឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិកអាត់ជាសំឡេងឬថតចំលងគ្រប់រូបភាពដោយគ្មានការអនុញ្ញាតឡើយ

ចែករំលែក
Top